| تبليغات | X |
|
تراوشات مغزی_ادبی
|
(1)
از روشنی چشمانت
تا سیاهی قلبت
فاصله ی زیادی راه نبود
شاید مسافتی بود
به اندازه ی چند دروغ رنگارنگ!!!
(2)
طوفان می آید
و صدای قلبی که می شکند
و صدای شکستنش به هفت آسمان می رسد
ابر می آید
و صدای غرش رعد و برق
سیل می بارد
و تکه های قلبم را می برد...
"الهه محمدی"
آخر اين نشد
اين نشد که من در پس گلدان گريه ها
هر شب نهال ناقص شعري را نشا کنم
و تو آنسوي ترانه ها
خواب لاله و افرا و ستاره ببيني
ديگر کاري به کار اين خيابان بي نگاه و نشانه ندارم
مي خواهم بروم آن سوي ثانيه ها
مي خواهم بروم آن سوي ثانيه ها
مي خواهم به همان کوچه ي پاک پروانه برگردم
باران که ببارد
همان کوچه ي کوتاه بي کبوتر
کفاف تکامل تمام ترانه ها را مي دهد
بي خبرنيستم ! گلم
مي دانم که ديگر از آن يادگاري رنگ و رو رفته خبري نيست
مي دانم که تنها خاطره ي خنجري
در خيال درخت خيابان مانده ست
اما نگاه کن ! زيباجان
آن گل سرخ پر پر لاي دفترم
هنوز به سرخي همان پنجشنبه ي دور ديدار است
نگاه کن
"یغما گلرویی"
در میان بهت و ناباوری
می نگرم به:
دستان خالی از توشه
دل لبریز از آرزو
و تویی که وجودم را محاصره کرده ای...
و به پایانی که نزدیک است
در همین نزدیکی
شاید زیر دفتر خاطرات روی میز !
امان از سردردهای شبانه
و
ای وای از خواب های پریشان...!!
من گم گشتم در میان سرزمین شما...!!
(الهه محمدی)
یاد باد آنکه زما وقت سحر یاد نکرد
به وداعی دل غمدیده ی ما شاد نکرد
یادته؟ فقط ٤ روز از من کوچیکتر بودی...
آرزوهاتو میدونستم یکی دوتا نبود زیاد بود , وقت رفتنت نبود خانومی... باید می موندی به آرزوهات برسی...
قرار بود دو ماه بعد لباس عروس تنت کنی , قرار بود با بچه ها بیایم عروسیت شادی کنیم برات...
چی شد که جای لباس سفید عروسی کفن دورت پیچیدند؟؟؟؟!
چی شد که به جای شادی توی عروسیت مجبورشدیم بیایم مراسم کفن و دفنت روببینیم ؟؟؟؟!
آخه بیوفا چه جوری دلت اومد بری و داغتو بذاری رو دل همه ی ماها؟؟
اکرم عزیزم تو حیف بودی بخدا حق تو نبود بــــری کاش من جای تو رفته بودم تو که گناهی نداشتی آخــــــه تو پاک بودی خیلی پاک... اونقدر که حَجت رو هم رفته بودی ...
چقدر دلم برای با هم بودن تنگ شده...یادته ؟شیطنتامونو یادته؟ تو حیاط مدرسه توی کریدور روی پله ها وسط کلاس... یادته یه بار چه جوری سر به سر خانوم مدیر گذاشتیم؟ یادته ازمون تعهد گرفتن ؟یادته چقدر خندیدیم بچه ها میگفتن شماها دیوونه این آخه مگه تعهد دادنم خنده داره؟
اونا که نمیدونستن ما به چی میخندیدیم...یادته یه بار سر کلاس عربی باهمدیگه چه نقشه ای کشیدیم تا دبیرو راه ندیم توی کلاس؟خیلی بداخلاق بود آخه,قراربود امتحان بگیره...درو از داخل بستیم و دستگیره رو از جا در آوردیم جوری که یک ساعت از کلاس رفت تا آقای صالحی بابای مدرسه اومد با مکافات قفلو باز کرد...یادش بخیر گفتیم به روی خودمون نمیاریم ...آخرم هیشکی نتونست بفهمه کار ما دوتا بوده...
صدات هنوز توی گوشمه...بازیگوشیات جلو چشمامه...
آخه بیوفا این بود رسم رفاقت چندین سالمون؟
دلم برات تنگ شده اندازه یه دنیــــا دلم هواتو کرده...داشتم دفتر خاطراتمو ورق میزدم؛ چشمم افتاد به نوشته ی تو دفترم خیس شد از اشکام...بوی تورو میداد خانومی بوی دستاتو...
میتونی بفهمی چه حالی بهم دست داد؟
یه جاش برام نوشتی " الهه جان هیچوقت شیطنتامون یادم نمیره مخصوصا در راهروی بالا و در پله ها...! الهه تو بین دوستام با همه فرق داری برام همیشه دوستت دارم و به یادت میمونم حتی پس از مرگم (؟؟؟!!) "
اینو به تاریخ ِ ٢٤⁄ ٢ ⁄ ٧٩ نوشتی!
بیوفا میدونستی قراره بری که اینو نوشتی یا میخواستی داغ دلمو بیشتر کنی ؟ها کدومش؟ زود باش بگو دیگه...آخه تو چرا ساکت و سرد شدی حرف بزن دیگه دختر خوب دلم صداتو میخوادددددد..اصلآ میشنوی؟؟وقتایی که میام پیشت به حرفام گوش میدی؟ چرا بلند نمیشی اشکای دوستت رو پاک کنی؟؟؟چرا همش خوابیدیییی بیدارشو اکرمم اندازه صدتا دنیا حرف دارم برات دلم گرفته پاشو آرومم کن تو مگه دوست من نیستی ؟؟
اون از فرزانه که وقتی که ۱۱ سال بیشتر نداشتم رفت و داغش رو دلمون گذاشت
اینم از تو...
امروز دقیقا سه و سال و ده روز از مرگ دلخراشت میگذره ولی هنوزم وقتی قبرتو بغل میگیرم آسمون دلم ساعتها میباره ... بهشت بر تو مبارک عزیزم...
روحت شاد گلکم...
برای شادی روح عزیز از دست رفته ام فاتحه ای بخوانید.
نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم
مترسک ناز می کند
کلاغ ها فریاد می زنند
و من سکوت می کنم....
این مزرعه ی زندگی من است
خشک و بی نشان ...!!
مانده ام باز تو را
به چه ماننــد کنم ؟
آری ، آری ، آری
تو به ابر می مانی
...
ابر ، یعنی دوری
دوری و فاصله و حیــرانی ...
ابر یعنی نــرمی
نرمی ای چون پـــر ِ پروانه ی تنهای سپید ...
ابر یعنی باران
بارشی آمده زانجا که
نهــانگاه ِ خداست
بارشــی ریخته بر پیکر ِ بی جان ِ کویـر ...
ابر یعنی چو نسیــم
فرصت ِ تنگ و شتابنده ی با هم بودن
با هم از عشق سرودن ...
ابر یعنی ابـهــام
هاله ای بین نماندن ، ماندن ؟ ...
ابر یعنی اشک
هق هق ِ رنج ِ فـــِراقی دلگیر
بغـض ِ ویران شده ی فصلـــی سرد
...
ابــر ِ من !
قلب ِ قحطی زده ی بی تابم
باز در حسرت ِ باریدن توست...
الهه محمدی
دانشجوی کارشناسی زبان و ادبیات فارسی
***
تپه های شنی با وزش باد جا به جا می شوند،
ولی صحرا، همیشه صحرا می ماند
این است افسانه ی عشق...